Afgelopen november reisde de Southern African Chamber of Commerce (Sanec) af naar Zuid-Afrika voor een handelsmissie onder leiding van niemand minder dan Erica Terpstra. Tijdens dit bezoek aan het land waar het komende WK gehouden zal worden werden de deelnemers hartelijk ontvangen bij het wijnhuis Neil Ellis i.s.m. Great Grapes voor een exclusieve wijnproeverij. Hier raakte Marita de Beer van Great Grapes Wine, Nederlandse importeur van de Neil Ellis wijnen, in gesprek met Erica Terpstra die een echte wijnliefhebber blijkt te zijn. Al snel was er besloten dat Erica een aantal wijnen van Great Grapes zou gaan proeven en haar bevindingen voor ons op papier zou zetten. Hierbij de primeur van de 1e wijn column van Erica Terpstra!

Voor alles is een 1e keer! En dit is een eerste keer: nog nooit schreef ik een column over wijn! Hier is ie dan: "mijn eigen Primeur 2010"!

Ik heb een lange geschiedenis met wijn: eerst als pure liefhebber, als student (ik spreek van de jaren 60!!), min of meer een "allesdrinker", als het maar lekker en redelijk goedkoop was en geen "hoofdpijnwijn". Van lieverlede begon ik meer onderscheid te maken en voorkeuren te ontwikkelen. Ik werd kieskeuriger, koos steeds meer voor kwaliteitswijnen en ontwikkelde mijn favorieten uit Chili of Argentinië (bijvoorbeeld een mooie Malbec!), uit Australië (mijn favoriete Chardonnays!) en vooral steeds meer uit Zuid-Afrika. Dit werd nog versterkt, omdat ik op iedere reis naar Zuid-Afrika naast de zakelijke activiteiten altijd probeer ook enkele wijnhuizen te "bezoeken". Wow! Echt genieten, al is het overigens net als wetenschap, hoe meer je weet, hoe meer je beseft dat je nog te weinig weet! Ik pak het op als een prachtige ontdekkingsreis die nog maar net begonnen is.

Het was de avond van de jaarwisseling 2009-2010. Mijn jongste zoon Roderik en schoondochter Macky waren bij mij. Macky en Roderik hebben veel verstand van wijnen. Dus dat kwam goed uit: want ik had prachtige wijnen uit Zuid-Afrika, aangeleverd in een origineel kistje op wielen van Great Grapes Wine . Ik kook graag en had, met het oog op de wijnen, met zorg het diner samengesteld. Van de zes wijnen hebben we 2 wijnen uitgezocht die, dacht ik, het beste bij ons diner zouden passen. Vooraf: gegrilde gamba's op een bedje van zeewier.
Hoofdgerecht: aangeklede en versierde kabeljauw uit de oven, gebakken krieltjes en voor de liefhebbers en heerlijke gemengde sla met alles erop en eraan, inclusief radijsjes, besprenkeld met een prachtige Balsamico-azijn. En toe: 3 pittige kaasjes en mierzoete meringue.

Bij de gamba's en vis kozen we een Sauvignon en bij het natafelen zouden we een rode Muscadel drinken. De wijnen die we niet hebben geproefd zijn een Joubert Tradauw Syrah, een blend genaamd John X Merriman (Cabernet Sauvignon, Merlot en Petit Verdot) van Rustenberg, nog een blend (Syrah en Mourvèdre) van Eben Sadie genaamd Sequillo en een Pinot Noir van Paul Cluver. Binnenkort komen we nog een paar keer samen, want voor de niet geproefde wijnen hebben wij echt geen jaarwisseling nodig. 

Allereerst hadden wij in het glas: Sauvignon Blanc 2009 van Fryer's Cove uit Bamboes Bay nabij Strandfontein. Het feest kon beginnen: met aandacht kijken, ruiken, proeven!  Een frisse geur, gras, citroen een hint van buxus, maar deze geur vonden we nog een beetje schuw. Het is natuurlijk een heel jonge Sauvignon die zich nog verder moet ontwikkelen. De smaak was droog, precies zoals ik het graag heb en zoals zijn geur al verried: lekker fris met op het eind een licht sprankeltje, mineraal, dacht ik te ontdekken.Zoals te verwachten is dit een fantastische match met schaal- en schelpdieren, gestoofde kabeljauw met groenten, zolang het gerecht maar zo "sec" mogelijk is. Dan is de combinatie rijk! Ik hou er overigens wel van om bij voor- en hoofdgerecht dezelfde wijn te schenken, als het past: het feest van herkenning is waardevol op zich, je bouwt als het ware een band op!

Toen kwam het dessert, de kaasjes die Roderik had uitgezocht en de vorstelijke meringue meesterlijk gemaakt door Macky. Ik moet bekennen dat ik dessertwijnen doorgaans niet tot mijn favorieten reken, maar dat ik het wel heel interessant vind om de interactie van dessert en wijn te ontdekken. Onze dessertwijn was een Red Muscadel 2008 van Rietvallei; de kleur was roze/rood. In de geur kon je bosaardbeitjes en frambozen (een vleugje Roosvicee?) ontdekken. De smaak was behoorlijk zoet en fruitig, ik proefde ook wat rode bessen, frambozen en daarna een appeltje, maar wat dat appeltje betreft was ik wel de enige.

Allereerst de Gorgonzola dolce, een fluweelzacht gorgonzola, deze lag teveel op een lijn met de wijn. Geen verrijking van smaken en geen contrast (best lekker, daar niet van). De gorgonzola picante was al een stuk beter, deze kaas was een goede partner voor de wijn.

Maar toen was een lait cru kaasje aan de beurt! Blue des causses, een blauwaderig kaasje met veel pit, en olala! Wat een prachtige combinatie met de Rietvallei Muscadel, om poëtisch van te worden! En een prachtige opmaat naar het slotakkoord van deze symfonie"de Meringue Macky" met blauwe bessen, een goede combinatie! Al bedachten wij dat de besjes mogelijk nog lekkerder waren geweest als zij in de Muscadel geweekt waren. Dat gaan we een volgende keer beslist proberen! En omdat we er geen genoeg van konden krijgen en ook steeds creatiever werden, hebben we de rest van de meringue met blauwe bessen bedekt onder zabaglione. En dat was echt een geweldige combinatie, de Rietvallei Muscadel was zoet genoeg om tegen het geweld van de meringue en zabaglione op te kunnen en het zuurtje kon weer prima samen met de blauwe bessen. Hoezo, genieten?!

Daarna hebben we, om in Afrikaanse sferen te blijven, om middernacht een MCC Krone Vintage 2006 opengetrokken. Hoe kan je een oud jaar beter afsluiten en zo het begin van een nieuw jaar vieren!

Erica Terpstra

Erica Terpstra en Marita de Beer bij wijnhuis Neil Ellis.